Verkleg kristinfræði
Ég komst lengi upp með það í skólanum að nota kristinfræðitímana á viðmiðunarstundaskránni í annað og skemmtilegra með samþættingu námsgreina að leiðarljósi. Við kennararnir höfðum frjálsar hendur með að nýta vikustundirnar og mínir nemendur höfðu yfirleitt nóg við tímann að gera. Við ræktuðum auðvitað almennt siðgæði, umburðarlyndi, víðsýni og þá óbilandi trú að öll dýrin í skóginum ættu að vera vinir. Skólastarfið í 7-12 ára árgöngunum einkennist af félagsmótun og þroska, almennri námstækni og ótal mörgu sem gerir börnum gott. Það er efni í margar frásagnir. Ég framkvæmdi flest sem mér datt í hug á þessum árum, kenndi matreiðslu í 10 ára bekk af einskærri þrjósku, sendi 11 ára krakkana í smokkaleiðangur í apótekið og var síðan með sýnikennslu þar sem bananar og kerti komu við sögu. En verkleg kristinfræði komst einhvern veginn aldrei á dagskrá. Í gömlum plöggum fannst verkalistinn og má sjá að hann hefur verið saminn seint á föstudegi.
1. Heimsókn í BYKO. Keyptar spýtur og naglar. Nemendur læra að smíða kross og reisa hann. Umræður um burðarþol og viðartegundir. Nemendur ganga með krossinn heim í Öldutún, helst berfættir ef veður leyfir. Heimilt er að sproksetja krossberann.
2. Að breyta vatni í vín. Almennur fróðleikur um gerjun, ger, þrúgur, hitastig, eimun og óhollustu víns. (Bruggari kemur í heímsókn. Tala við X.)
3. Glæpir og refsingar. Nemendum skipt í Farísea, tollheimtumenn, skríl, lærisveina og Jesú. Nemandi úr öðrum bekk grýttur á malarvellinum eftir skóla. Jesús stillir til friðar. Muna: Tala við hjúkku!!
4. Gengið á vatni. Samþætting við sundkennslu. Æfingar í Suðurbæjarlaug.
5. Skírn í Læknum. Nemendum skipt í hópa. Alþýða manna, Jóhannes, hermenn, bændur. Aðeins hægt í góðu veðri. Muna eftir handklæðum.
6. Tak sæng þína og gakk. Heimsókn á St. Jósefs. Gott samstarf við deildarlækna nauðsynlegt.
7. Jólabasar í kirkjunni heimsóttur og velt þar við borðum. Seljendur úthrópaðir. Ath: Kennari fer ekki með í þessa ferð.
Ég sé mest eftir að hafa ekki drifið í þessu. Ef einhverjir úti á skólaakrinum vilja nýta sér þessar hugmyndir, er það guðvelkomið. Fleiri eru líka vel þegnar.
Hvað með krossfestingar, þar fengist burðarþolið staðfest og svo væri hægt að ræða (og skoða) bein og vöðva í hendi.
í matreiðslu er svo hægt að baka eitt brauð og sjóða einn fisk, láta börnin hluta niður og svo gæðir skólinn sér á þessu í hádegismat.
Frábærar aðferðir. Ég legg til að þetta verði sett inn í aðalnámskrá!
Mér líst mjög vel á þetta með brauðið og fiskinn. Gífurlegur sparnaður í mötuneytiskostnaði.
Það vantar alveg gamla testamentið. Gullkálfurinn gefur gott tækifæri á að samþætta málmsmíði og danskennslu svo dæmi sé tekið.
Og svo er hægt að ganga á Keili og leita að boðorðum.
Námsmeyjar þvoi námspiltum um fæturnar og þerri á hári sínu. Má samþætta með lífsleikni almennt og umræðu um jafnrétti.
Týndi sauðurinn: Farið á fjall að hausti. Samþætting kristinfræði og landbúnaðarfræðslu.
Einkunnagjöf yrði svo væntanlega háttað í samræmi við söguna af verkamönnunum í víngarðinum: einn denar á línuna, sama hvað þau leggja mikla vinnu í námið.
Svo væri hægt að nota kenningar krists til að kenna samfélagsfræði. Kennarinn gæti sagt börnunum allt um álit krists á skilnaðartíðni nútímans. Sú kennslustund gæti endað á að öll skilnaðarbörnin syngju saman lagið “Mamma mín er hóra, pabbi minn er hórkarl!” Voða gaman fyrir alla!
Þessi Björn Ómarsson hefur greinilega misskilið eitthvað, Gísli.
Verkleg kristinfræði snýst um að skilja samhengi boðunarinnar og daglegs lífs, ekki að syngja um foreldra hans.
Síðasta kvöldmáltíðin: fín leið til að gera litlu jólin skemtilegri hægt að láta börnin elda 3 rétta máltíð í matreiðslu svo gætu kennaranir borðað á eftir kennir bara börnum gott dæmi að það er sælla að gefa en að þykja
Æ úff mér líður enn illa þegar smokkaferðin í apótekið er rifjuð upp! Við LÝH rákumst á fimleikakennarann okkar í þeirri ferð sem rak upp stór augu þegar hún sá varninginn okkar “Stelpur HVAÐ eruð þið með?” Enn meira roðn og enn meiri sálarflækja en átti sér stað í apótekinu þar sem við náðum ekki upp í smokkahilluna (þá vorum við svo stuttar í annan endann – annað en núna!) og þurftum að biðja um aðstoð… að lokum tókst okkur þó að svara”Ehhh uhmmm sko við erum að kaupa þetta fyrir kennarann okkar….”
ég tel að þetta hafi hert ykkur og þroskað, miðað við hvað hefur ræst úr ykkur á fullorðinsárum!
FULLORÐINSÁRUM??!! Ó nei er LÝH orðin fullorðin… vona að ég lendi ekki í því á næstunni – hljómar eins og hin versta pest!
Lilja tók lokaprófið í fullorðinu þegar hún eignaðist barn nr. 2. Komaso!